Wodór zmniejsza lepkie wydzieliny związane z COVID-19

Na podstawie wyników anatomii patologicznej zespół Liu Lianga odkrył, że oprócz nadmiernych reakcji zapalnych w skrawkach płuc można było zobaczyć wiele lepkich wydzielin, które wyciekły z pęcherzyków płucnych i włóknistych strun, a lepkie wydzieliny koncentrowały się głównie w końcowych oskrzelach ( Liu i in., 2020 ). Jest to niezgodne z kliniczną manifestacją suchego kaszlu bez plwociny. Tlenoterapia kliniczna jest prowadzona głównie przezwdychanie tlenu przez nos z dużym przepływem i nieinwazyjna wentylacja wspomagana respiratorem. Odpowiednio, tryb wentylacji z dodatnim ciśnieniem powoduje gromadzenie się dystalnych, lepkich wydzielin oskrzelowych, zwiększa opór w drogach oddechowych, zmienia efekt tlenoterapii i pogarsza ogólnoustrojowe niedotlenienie. To odkrycie sugeruje nowe myślenie, które może dostosować schemat stosowany w leczeniu klinicznym. Atomizacja leków i nawilżanie mogą stać się nieodzownymi metodami leczenia, ale w procesie leczenia należy zwrócić uwagę na trzeci stopień ochrony personelu medycznego, aby zapobiec przenoszeniu aerozoli, co zwiększyłoby ryzyko infekcji. Śluz składa się z wody, jonów, lipidów, białek i kompleksów ( Voynow et al., 2006). W modelu zwierzęcym stwierdzono, że śluz w drogach oddechowych odgrywa ważną rolę w mechanizmie obronnym żywiciela, ale wytwarzanie nadmiernej ilości śluzu jest szkodliwe ( Shimizu i in., 2012 ). Muc5ac i Muc5b są składnikami mucyny, a Muc5ac jest wytwarzany przez komórki kubkowe wśród komórek nabłonka dróg oddechowych ( Perezvilar et al., 2006 ). Szczury leczone wodą wzbogaconą wodorem miały zmniejszone uszkodzenia dróg oddechowych, ekspresję Muc5ac i wydzielanie śluzu w modelach POChP wywołanych przez smog ( Ning et al., 2013 ). Dlatego wczesne wdychanie wodoru może sprzyjać rozcieńczaniu plwociny, poprawiać mały opór w drogach oddechowych i łagodzić duszności.

Bezpieczeństwo wodoru

W oparciu o kliniczny test wodoru do leczenia stosuje się absorpcję wodoru i picie wody bogatej w wodór. Potencjalne korzyści przeciwzmęczeniowe i wydajnościowe wody bogatej w wodór (HRW) wzbudziły większe zainteresowanie badawcze w ciągu ostatnich 5 lat. Na przykład ostra suplementacja HRW przed wysiłkiem zmniejsza mleczan we krwi przy większej intensywności ćwiczeń, poprawia indukowaną wysiłkiem percepcję wysiłku i zwiększa wydajność wentylacji ( Botek i in.2019 ). Jednocześnie wodór, jako łatwopalna i wybuchowa substancja małocząsteczkowa, został opracowany klinicznie i może być bezpiecznie stosowany z dostępem do urządzeń medycznych. Badania kliniczne wykazały, że wodór rozpuszczony w roztworze irygacyjnym zmniejsza uszkodzenie śródbłonka rogówki podczas fakoemulsyfikacji (Igarashi i wsp., 2019 ). Ponadto oddychanie H 2- O 2 może zmniejszyć wysiłek wdechowy u pacjentów z ostrym, ciężkim zwężeniem tchawicy i może być bezpiecznie stosowane w tym celu ( Zhou i wsp., 2019 ). Chociaż gaz H 2 jest łatwopalny, stężenia <4% razem z tlenem w temperaturze pokojowej są niepalne. Jak wskazuje druga zasada termodynamiki, chociaż możliwych jest kilka procesów fizycznych spełniających pierwszą zasadę, jedynymi procesami zachodzącymi w przyrodzie są te, dla których entropia układu pozostaje stała lub wzrasta. Tak więc, wydychane H 2 rozprasza natychmiast, bez gromadzenia się lub powoduje zwiększone stężenie przekraczające wdechu H 2stężenie. Dlatego gaz 2% H 2 można ostrożnie podawać w szpitalu ( Tamura i in., 2017 ). Podczas tego leczenia bardzo niewielka liczba pacjentów ma objawy, takie jak rzadki stolec, zwiększona częstotliwość wypróżniania, zgaga i ból głowy po wypiciu. Objawy te można złagodzić bez interwencji po zaprzestaniu leczenia wodorem. Jednocześnie objawy te nie powodują poważnych działań niepożądanych, a związane z nimi szkody są minimalne ( Atsunori i in., 2010 ; Huang i in., 2010b ).

Wnioski

Podsumowując, stawiamy hipotezę, że wczesne użycie wodoru może złagodzić zniszczenia wywołane burzą cytokin związaną z COVID-19, zmniejszając uszkodzenie płuc, sprzyjając lepkiemu drenażowi plwociny, a tym samym zmniejszając częstość występowania krytycznie chorych pacjentów. Do tej pory tylko jeden inny artykuł wspomniał o stosowaniu wodoru w leczeniu pacjentów z COVID-19 ( Guan i in., 2020 ). W przyszłości potrzeba więcej randomizowanych, kontrolowanych badań na dużą skalę, aby klinicznie zweryfikować skuteczność i bezpieczeństwo tego leczenia.